υπό Κων.Τσάρα.
-Τὰ Κοινωνικὰ τῆς ἑβδομάδος, ποὺ θὰ ἀναρτηθούν στην ιστοσελίδα μας,ὰποτελοῦν ἕνα ἀκόμα δεῖγμα τῆς μελισματικῆς ἰδιοφυΐας τοῦ Πέτρου.Εἶναι ὅλα τους ἐξαιρετικὲς συνθέσεις, διαμάντια τῆς ψαλτικῆς τέχνης καὶ γεννεὲς ψαλτῶν μεγάλωσαν μαζί τους.Οσο και να παλιώνουν, τόσο θα τέρπουν καὶ καθηδύνουν πιστοὺς καὶ θα διδάσκουν εἰδήμονες.
Τὴν Δευτέρα, ἡμέρα ἀφιερωμένη στὶς ἀσώματες δυνάμεις, ἀκούγεται ὁ στίχος «Ὁ ποιῶν τοὺς Ἀγγέλους Αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς Αὐτοῦ πυρὸς φλόγα» σὲ ἦχο α' διηνθισμένον μὲ γραμμὲς σκληροῦ χρώματος στὶς λέξεις «πυρὸς φλόγα» καὶ μάλιστα μεγάλης διάρκειας, πρᾶγμα ὄχι καὶ τόσο συνειθισμένο σὲ μελωδίες τοῦ Πέτρου.Πρόκειται γιά ένα γλυκύτατο μέλος.
Τὴν Τρίτη, ὁ στίχος «Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος» ἐγκωμιάζει τὸν τίμιο Πρόδρομο, στὸν ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένη ἡ ἡμέρα. Ὁ ἦχος εἶναι βαρὺς διατονικὸς σὲ πλήρη ἀνάπτυξη. Ξεκινᾷ ἀπὸ χαμηλὰ καὶ, μὲ μιὰ φθορὰ ἐνδιάμεσα στὸν πλ. τοῦ β', ανέρχεται με μεγάλη έξαρση στὸν ἐπάνω Ζω στο <<εσται δίκαιος>>.Ενα πασίγνωστο μέλος-ίσως από τα πλέον ψαλθέντα διαχρονικά,επειδή ψάλλεται και στις μνήμες των Αγίων. Ανυπέρβλητος μελοποιϊα.
Τὴν Τετάρτη, τὸ κοινωνικὸ τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι», τὸ ὁποῖο εἶναι τονισμένο ἀπὸ τὸν Διδάσκαλο σὲ ἦχο δ' παπαδικὸ «Ἅγια», περιέχει ὅλες τὶς ἰδιάζουσες θέσεις τοῦ ἤχου. Εἶναι ἀπὸ τὰ κλασσικώτερα μαθήματα τοῦ εἴδους καὶ ὑπόδειγμα πρὸς διδαχὴν.
Τὸ κοινωνικὸ τῆς Πέμπτης, ἡμέρας ἀφιερωμένης στοὺς ἁγίους Ἀποστόλους με στίχο «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ρήματα αὐτῶν» τονίζεται σὲ ἦχο πλ. δ΄ καὶ ξεδιπλώνεται ἀπὸ τὸν μελουργὸ ὅλο τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἤχου, με μεσοκαταλήξεις στὸν Πα, στὸν Γα κ.λ.π. Καὶ ἐδῶ ἔχομε, ἐνδιάμεσα, φθορὰ μὲ γραμμὲς μαλακοῦ χρώματος.Ενα απαιτητικό μέλος.
Τὴν Παρασκευὴ ψάλλεται το κοινωνικό με στίχο «Σωτηρίαν εἰργάσω ἐν μέσῳ τῆς γῆς, Χριστὲ ὁ Θεός» καὶ τὸ Σάββατο των κεκοιμημένων με στίχο «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω καὶ προσελάβου Κύριε καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν», τονισμένα αμφότερα σὲ ἦχο πλ. τοῦ Α΄. Χαρακτηριστικὲς εἶναι ἐδῶ οἱ γραμμὲς στὶς ὁποῖες τίθεται ἡ φθορὰ «Ἀτζὲμ» στὸν Γα, συμπεριφέρεται αὐτὸς σὰν Ζω καὶ ἔχομε κατάβαση ὡς τὸν κάτω Κε, ὁ ὁποῖος συμπεριφέρεται σὰν Πα.Και τα δύο απλά,ησυχαστικά,όμορφα.
Ὅλα τα κοινωνικὰ πριν το αλληλούϊα κλείνουν μὲ ἕνα μικρὸ περιεκτικό κράτημα κοινωνικού[τε-νε-να] τὸ καθένα στὸν ἦχο του καὶ μὲ χρονικὴ ἀγωγὴ ταχεῖα γιὰ νὰ ἀλλάξῃ, πιθανόν, ἡ διάθεση τοῦ ἀκροατὴ καὶ νὰ τεθῇ αὐτὸς σὲ ἐγρήγορση, ἀφοῦ πλησιάζει ἡ στιγμὴ τῆς Θείας Κοινωνίας.
Τελειώνοντας θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, σὰν γενικὸ σχόλιο, τὴν παντελῆ ἔλλειψη τοῦ χρωματικοῦ γένους ἀπὸ τοὺς κυρίους ἤχους τῶν κοινωνικῶν (ἐκτὸς ἐμβολίμων φθορῶν) ἐνῶ ἀντιθέτως ἔχομε πληθωρικὴ παρουσία τοῦ διατονικοῦ.
Μάλλον ακολουθείται παλαιά παράδοσις,με σκοπό την ησυχαστική απλή και προσευχητική μουσική υποβοήθηση του προς Θείαν Κοινωνίαν Χριστιανού.
Εύχομαι σε όλους σας καλή ακρόαση.Και πάντα εν χρήσει στα αναλόγιά μας.
Με τιμή.
Κων.Τσάρας