Επικοινωνία: omilospetros@gmail.com


Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Σκέψεις περί Υφους στη Βυζαντινη Μουσικη

Παραθέτουμε κατωτέρω άρθρο που μας απέστειλε φίλος το οποίο βρήκε στο διαδίκτυο και που αναφέρεται στο ύφος στην Βυζαντινή μουσική.Το εν λόγω άρθρο το οποίο είναι λίαν ενδιαφέρον το έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του στο Facebook,ο διεθνούς φήμης πιανίστας συνθέτης βαθύς γνώστης και φίλος της Βυζ.μουσικής Βασίλης Τσαμπρόπουλος,του οποίου μερικά βιογραφικά μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να διαβάσει  Ε Δ Ω 
ΟΦΕΛΠ
Ποιός οριζει το υφος στη βυζαντινη μουσικη; Ποιος εκτελεστης, μουσικολογος ή ιστορικος αναλυτης ειναι σε θεση να υποδειξει τον ορισμο της αυθεντικης ερμηνειας που κρυβεται μεσα σε αϋλα μουσικα συμβολα που στην ουσια ιπτανται και αιωρουνται σε ενα μεσουρανιο διαστημα, χωρις να ακουμπουν καμια γραμμη, ουτε να στηριζονται σε καποιο πενταγραμμο. Με την υπαρξη τους αυτα τα συμβολα απλα περιγραφουν και δημιουργουν ενα ανθρωπομορφο περιγραμμα και περιβαλλον. Με την αποκωδικοποιηση τους, μεσα απο τον καθε ικετη-εκτελεστη, εναθρωπιζονται αποκτωντας ταυτοτητα και διαφορετικη οντοτητα, απευθυνομενα στην καθε ψυχη που θα επιχειρησει να τα δει με τα ματια της καρδιας και να τα αφομιωσει. Γι' αυτο τον λογο παντα θα υπαρχουν ισως απειροι τροποι που θα μπορουσε να εκτελεστει μια "πεταστη" ή να απλωθει με κομψοτητα και ευγενεια ενα "αντικενωμα". Γιατι στην ικετευτικη διαδικασια προσεγγισης του Θεου που ονομαζεται βυζαντικη μουσικη, το υφος δεν ταυτιζεται με καποια σχολη ή μερος ή στυλ ή ανθρωπινη εκφορα λογου. Δεν ταυτιζεται με καλλιφωνια, με ευρος και εκταση φωνης, που ελισσεται με χαρη και πλαστικοτητα, επιδεικνυοντας την αρτιοτητα του εκτελεστη. Δεν ταυτιζεται, πολυ περισσοτερο, και δεν εξαντλειται στη μιμηση μιας "ψαλτοφανους" και, ως επι το πλειστον, στομφωδους αρθρωσης που συνηθιζεται σημερα να αρκει για να δωσει αλλοθι σε καθε μουσικη ανεπαρκεια. Το γεγονος οτι σαν παραχωρηση μεσου δινει τη δυνατοτητα τον καθε φθογγο - βαση ηχου ο εκτελεστης να τον προσαρμοσει οχι στο ταλαντο του αλλα στην αδυναμια του, δειχνει με πολυ φανερο τροπο οτι η τεχνη του εκκλησιαστικου μέλους γεννηθηκε σαν ανθρωπος για τον ανθρωπο. Του δινει τη δυνατοτητα με τις λιγες ή πολλες ικανοτητες του να φθασει το ζητουμενο .Τον εξαγνισμο της ψυχης. Τον εξαγνισμο της ψυχης, μεσα απο την πιο σημαντικη διοδο επικοινωνιας του ανθρωπου με τον ανθρωπο, του ανθρωπου με τον Θεο. Υφος ψαλτικης ειναι το ηθος.Υφος ψαλτικης ειναι η αγαπη, η πιστη, η ειλικρινεια στην εκφορα ενος Κυριε ελεησον. Υφος ψαλτικης ειναι η διαρκης μελετη και ενδοσκοπιση της ψυχης που τολμα να απευθυνεται αμεσα στο Θεο. Υφος ειναι η σιωπη και η αδυναμια της σκεψης να ορθωσει το αναστημα της σε μια μουσικη που δεν διδαξε κανενας ανθρωπος, ουτε συνεθεσε στην ουσια κομματι της στους αιωνες. Αν αναλογιστει καποιος που τολμα να παιρνει τα σκηπτρα της αυθεντικης εκτελεσης και την πατροτητα του γνησιου υφους, ως προσωπικα του επιτευγματα, ποιος ειναι ο Συνθετης και ποιοι οι γνησιοι ανυπερβλητοι και περα απο καθε ανθρωπινη διανοια τελειοι εκτελεστες της μουσικης αυτης, τοτε θα νιωσει οτι αυτο που ψαλλει ειναι ο,τι πιο απειροελαχιστο δειγμα μεσα στην ανθρωπινη αδυναμια του και παθος της προβολης της ναρκισσιστικης πλευρας που παλευει να βγει, οσο οι βασεις ψηλωνουν και οι ανθρωποι καταποντιζονται μεσα απο αυτες.

Βασίλης Τσαμπροπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου